Visie

Er is tijd er is ruimte, er is een plek voor alle mensen, voor iedereen. Deze visie bevat zowel een uitnodiging als een aanmoediging voor een leven in vertrouwen een samenlevingsvisie gebaseerd op levenswijsheid en contact. Het bijzondere daarvan is dat deze wijsheid alles wat er gebeurd in de ervaring insluit; constructieve en destructieve gebeurtenissen en de bijbehorende gevolgen, controle en overgave, liefde en haat, schuld en onschuld, vreugde en rouw, onmacht en daadkracht, vertrouwen en wantrouwen, richting en waanzin, oorlog en vrede. Ondanks of misschien wel dankzij dualiteiten is er een zekere balans. Waarin vrouwelijke en mannelijke energie elkaar aanvullen en versterken, waarin beweging en levenslust worden afgewisseld met stilte en bezinning, waarin zelfs de dood het leven dient. Deze beweging bevat een groot gemis en tegelijk een groot verlangen naar een gezond en (mede)menselijk fundament voor de ruimte en de plaats, in het (ogenschijnlijk) kleine stukje van de tijd waarin we elkaar lijfelijk ontmoeten: de samenleving. Onderstaande universele wetmatigheden zoals ik ze opmerkte, vormen een basis voor wezenlijk leiderschap, educatie en visie:

Ieder mens is een soevereine eenheid binnen de grenzen van de huid. Tegelijk is die eenheid onlosmakelijk verbonden aan iedere andere levensvorm. Samen vormen we via gezinnen, families en groepen ook eenheden met elkaar. Deze groepen zijn als een menselijk lichaam voortdurend in een zekere balans ondanks de fragmentatie die wij mensen neigen aan te brengen in onszelf, elkaar en de fysieke wereld om ons heen.
Dat wat ik buiten mijzelf meen te zien, gaat altijd over wat ik (ten diepste) zelf geloof over het idee dat ik heb gemaakt van mijn identiteit. Wat ik in mij bestaan ervaar, tegenkom en bedenk, bestaat ook in de wereld om mij heen in de verhalen van mijn voorouders en in de mensen om mij heen. We delen de existentiële positie van het aardse lichaam en de fysieke, emotionele en gevoelsmatige ervaringen die daar mee gepaard gaan.
Ik beweeg dus ik besta,, ik besta dus ik beweeg, alles is voortdurend in beweging in een unieke energetische vorm. Ondanks dat de natuur geen haast heeft is alles wel in een herkenbare orde onderweg naar licht en ruimte en heeft alles bestemming, reden.
Ik besta in een wereld van ogenschijnlijke polariteit, Alles wordt gekenmerkt door schijnbare tegenstellingen, samen vormen deze polariteiten een tegengesteld geheel die een voortdurende balans creëert. Tegelijk is er een serene, universeel aanwezige kracht van stilte die beiden uitersten verbind, draagt en omgeeft.
Alles beweegt in cycli en in een bepaald ritme. Alles veranderd, niets blijft hetzelfde. Alleen de wetten van het leven zijn onveranderlijk en vormen de randvoorwaarden van het bestaan voor alles wat leeft en is.
Alles heeft een juiste plek in de tijd, iedere gebeurtenis, ieder moment, iedere situatie heeft zijn oorzaak en iedere oorzaak zijn gevolg. Dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee, voor het leven, relaties, de samenleving, de cultuur, maar ondanks menselijke onwetendheid en onverschilligheid geen ondraagbare schuld, door dat wat er allemaal 'mis' lijkt te gaan.
Een verfijnde naar binnen gaande beweging van subtiliteit en sensitiviteit en een tegengestelde naar buiten gaande beweging van uitbreiding en activiteit vormen samen een dynamische balans. Deze vrouwelijke en mannelijke energie zijn overal aanwezig en kunnen elkaar op allerlei manieren aanvullen. Beide energieën zijn in alle mensen, relaties, groepen en samenlevingen vertegenwoordigt.

De weerstand tegen, de worsteling met de universele orde en de onveranderlijkheid ervan is illustratief voor Westers leiderschap, misschien wel voor mensen. Ondanks dat juist wij mensen geneigd zijn tot dit verzet kunnen we ons op geen enkele manier onttrekken aan de betrouwbaarheid van het natuurlijk fundament en vormen ook tegennatuurlijke bewegingen (die de waarde en waardigheid van het leven niet (direct) onderstrepen), onderdeel van het geheel en de uiteindelijke bestemming van mensen, groepen en systemen. In deze visie is daarom waarheid over wat er gebeurd is, van even goot belang als het vertrouwen in het juiste verloop van het bestaan zoals het zich voordoet. Zo kan het contact met de werkelijke vrede door aan de ene kant rechtvaardigheid en aan de andere liefde, in dit bestaan steeds weer en meer merkbaar worden voor onszelf, in relaties, groepen, organisaties en in een gezonde richting van leiderschap en bestuur.